Tryby warunkowe i jak je zapamiętać

Tryby warunkowe to jedno z najczęściej przeklinanych zagadnień gramatycznych w języku angielskim. Każdy niemal ma z nimi problem – pierwszą przeszkodą do 5 z angielskiego czy pisania maila do zagranicznego klienta jest zapamiętanie ich konstrukcji. Drugą jest to, kiedy użyć którego.

Przy tej okazji spróbuję Wam pomóc w tym pierwszym etapie. Bo zapamiętanie trybów warunkowych jest bardzo proste.

Dla początkujących tryby warunkowe w języku angielskim wyglądają mniej więcej podobnie - za nic nie wiadomo o co chodzi... Na szczęście angielski jest dużo prościej przyswoić niż japoński! (Chyba...)

Oto przykład trzech głównych trybów warunkowych (tak naprawdę to jest ich sześć, jakby się kto uparł, ale te trzy są podstawą, którą użytkownik języka angielskiego musi znać jak pacierz):

If I go home, you will have no company. – Jeśli pójdę do domu, nie będziesz miał towarzystwa.

If I had more money, I would buy it. – Gdybym miał pieniądze, kupiłbym to.

If I had gone to the party, I would have met them. – Gdybym poszła na imprezę, spotkałabym ich.

 

A teraz przeanalizujmy je pod względem ich budowy:

If I go home, you will have no company.

Present Simple / Future Simple

If I had more money, I would buy it.

Past Simple / would

If I had gone to the party, I would have met them.

Past Perfect / would + Present Perfect

 

A teraz sama budowa trzech trybów warunkowych:

Present Simple / Future Simple

Past Simple / would

Past Perfect / would + Present Perfect

 

I tu łatwo zauważyć, że do zapamiętania trybów warunkowych wystarczy krótka lista:

simple, simple, simple,

would, perfect, would, perfect.

 

Proste jak obieranie kapusty!